postallar içinde bir çiçek
Nerede hani?
İnsanlığın özü güzelliği nerede
Ben mi göremiyorum yoksa etraf çok mu karanlık
Kardelenleri, papatyaları nerede Dünya’nın?
Kim ezdi o masumları? Kim çiğnedi kahpe ayaklarıyla
Bulalım getirelim çocuklar merak ediyor
Gözlerim mi kör oldu yoksa renkler gerçekten gitti mi?
Dünyayı geri verin yalvarırım. Bu hayat çok renksiz
Acı dolu. Çekilmez. Tatsız. Karanlık. Renksiz.
Hayallerimi yıkmayın lütfen. Özümü geri verin
Bulun o çiçekleri ezenleri. Bulun getirin
Belki pişmandırlar onlar da. Belki mutsuz
Belki de acı dolu ama en çok da umutsuz
Onlara umutlarını geri verin
Bize umudumuzu geri verin
Bize deryamızı, semamızı, evimizi geri verin
Geri kazandırın bize o güzel dünyayı
Ve de içindeki güzel insanları
Geri getirin renkleri, çiçekleri. Geri.
Çekip gitmesin güzel insanlar o güzel atlarına binip
Geri getirin kelebekleri, onların yaşamaya ihtiyacı var
İnsanın güzelliğini geri getirin
Umuda ihtiyacımız var
Renkleri, çiçekleri geri getirin. Hayallerimize özlemimiz var
Kör oldum artık ama kalbim görüyor
Ona sevgiyi geri getirin. Her şeyden çok ona İhtiyacı var
0 yorum:
Yorum Gönder